Reindustrializacja wchodzi w Europie i USA w bardziej selektywną, strategiczną fazę

• Reindustrializacja[1] staje się zjawiskiem powszechnym: 73% dużych organizacji w Europie i USA posiada już strategię reindustrializacji lub jest w trakcie jej opracowywania – wobec 59% w 2024 r.

• Planowane inwestycje spadają z 4,7 bln USD w 2025 r. do ok. 2,5 bln USD w 2026 r. w horyzoncie kolejnych trzech lat, co sygnalizuje przesunięcie w kierunku bardziej selektywnych i kapitałowo efektywnych modeli

• Długoterminowe korzyści strategiczne przeważają nad krótkoterminowymi oszczędnościami – 86% organizacji w swoich decyzjach priorytetowo traktuje dostęp do rynków oraz odporność łańcuchów dostaw

• AI staje się kluczowym czynnikiem umożliwiającym skuteczną realizację reindustrializacji – 87% organizacji planuje inwestycje w sztuczną inteligencję oraz inne zaawansowane technologie produkcyjne, aby ograniczyć koszty związane z reindustrializacją

Paryż, 20 kwietnia 2026 r. – Reindustrializacja weszła w bardziej dojrzałą i zdyscyplinowaną fazę, w której organizacje dążą do większej kontroli nad zależnościami przy jednoczesnym zachowaniu opłacalności ekonomicznej i konkurencyjności. Zgodnie z edycją raportu[2] CapgeminiResearch Institute ‘The resurgence of manufacturing: Reindustrialization strategies w Europie and the US, 2026’,  niemal trzy czwarte dużych organizacji w Europie i USA posiada obecnie strategię reindustrializacji lub jest w trakcie jej opracowywania. Oznacza to wyraźne przejście w stronę modeli operacyjnych, w których odporność i kontrola stają się priorytetem.

Jednocześnie planowane inwestycje w reindustrializację w perspektywie najbliższych trzech lat znacząco spadły w porównaniu z ubiegłym rokiem, co wskazuje nie na spadek ambicji, lecz na bardziej pragmatyczne i selektywne podejście do alokacji kapitału. Organizacje dokonują dziś ponownej kalibracji swoich struktur produkcyjnych i łańcuchów dostaw, aby ograniczyć ryzyka wynikające z krytycznych zależności, zachowując konkurencyjność dzięki hybrydowym strategiom krajowym, nearshoringowym i friendshoringowym, coraz częściej wspieranym przez automatyzację i AI.

Wpływ reindustrializacji nie jest jednak jednolity w różnych sektorach. Najsilniej dotyka ona branże o wysokiej intensywności produkcyjnej i znaczeniu strategicznym, takie jak motoryzacja, elektronika, półprzewodniki oraz sektor lotniczo‑obronny, gdzie ryzyka zależności, ekspozycja łańcuchów dostaw i dostęp do rynków odgrywają kluczową rolę. To właśnie te sektory napędzają odejście od wielkoskalowej ekspansji na rzecz bardziej selektywnych, technologicznie zaawansowanych modeli przemysłowych.

„W warunkach narastającej niepewności geopolitycznej i gospodarczej reindustrializacja wchodzi w bardziej dojrzałą fazę – wyraźnie skoncentrowaną na odporności, suwerenności i długoterminowej konkurencyjności” – powiedział Michael Schulte, CEO Capgemini Engineering oraz członek Group Executive Board.„Dzisiejsze strategie reindustrializacji coraz częściej koncentrują się na budowie regionalnie zrównoważonych, wspieranych technologią ekosystemów, które ograniczają ryzyka krytycznych zależności, przy jednoczesnym pragmatycznym podejściu do inwestycji. To sprzyja rozwojowi bardziej elastycznych i kapitałowo efektywnych modeli. Intencje są już jasno określone – o sukcesie zdecyduje teraz skuteczna realizacja, oparta na długoterminowej wartości oraz na rozwoju cyfrowych fundamentów i kompetencji pracowników, niezbędnych do trwałej siły przemysłu.”

Zróżnicowane ścieżki regionalne wraz z dojrzewaniem strategii

Badanie z 2026 r. pokazuje, że organizacje coraz częściej stawiają na zróżnicowane, hybrydowe podejścia do reindustrializacji, dostosowane do uwarunkowań regionalnych, zamiast konwergencji wokół jednego modelu. W szczególności w Europie kontynentalnej dominuje friendshoring, wskazywany przez 64% organizacji jako wyraźny zwrot w stronę produkcji i łańcuchów dostaw opartych na krajach sojuszniczych, w celu zarządzania zależnościami strategicznymi.

W USA obserwowany jest przyspieszony reshoring – niemal połowa (48%) organizacji deklaruje inwestycje w tym obszarze, wobec 30% w 2025 r., przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu inwestycji w nearshoring (42%). W Europie udział nearshoringu spada (z 55% w 2025 r. do 39%), natomiast reshoring rośnie bardziej umiarkowanie (z 34% do 42%), co odzwierciedla strukturalne presje kosztowe oraz złożoność regulacyjną.

Z raportu wynika również, że wraz z ograniczaniem zależności od Chin organizacje z USA i UE zwiększają swoją obecność w Indiach, a następnie w Wietnamie, Meksyku i Kanadzie, co potwierdza szeroką rekonfigurację globalnych łańcuchów dostaw wokół bardziej zdywersyfikowanych ekosystemów. USA przyciągają także rosnące inwestycje zagraniczne – niemal 85% organizacji z UE inwestuje w amerykański sektor produkcyjny, aby korzystać z bezpośredniego dostępu do rynku i dostosować się do polityki handlowej. Jednocześnie około 64% organizacji planuje utrzymać lub zwiększyć inwestycje w Chinach w ciągu najbliższych trzech lat, co pokazuje pragmatyczne, zrównoważone podejście do globalnych operacji i łańcuchów dostaw.

Selektywne inwestycje i długoterminowa wartość ważniejsze niż ekspansja oparta na skali

Z raportu wynika, że organizacje działające w sektorach nieuznawanych za krytyczne coraz częściej wybierają bardziej elastyczne modele, pozwalające oddzielić dostęp do mocy produkcyjnych od własności aktywów i projektów typu greenfield. Aby zachować kontrolę strategiczną przy jednoczesnym ograniczeniu nakładów kapitałowych, coraz popularniejsze stają się takie rozwiązania jak wieloproduktowe aktywa produkcyjne, partnerstwa w zakresie produkcji kontraktowej oraz współdzielona infrastruktura.

Decyzje dotyczące reindustrializacji oceniane są dziś z bardziej holistycznej perspektywy ekonomicznej. Zdecydowana większość organizacji uznaje, że odporność łańcuchów dostaw uzasadnia działania reindustrializacyjne, a jednocześnie oczekuje wzrostu przychodów w ciągu najbliższych trzech lat. Niemal 80% organizacji przewiduje, że w dłuższej perspektywie efekty skali pozwolą obniżyć koszty jednostkowe, co potwierdza przesunięcie akcentu z krótkoterminowych oszczędności na długoterminową wartość strategiczną.

Technologia – a w szczególności AI – jako katalizator zmian

Technologia odgrywa coraz większą rolę w skutecznej realizacji strategii reindustrializacji. Raport wskazuje, że 87% organizacji planuje inwestycje w zaawansowane technologie produkcyjne, w tym sztuczną inteligencję, automatyzację oraz cyfrowe bliźniaki, aby zrekompensować wyższe koszty produkcji bliżej rynków docelowych.

AI – w tym rozwiązania generatywne i agentowe – postrzegana jest jako kluczowa dla zwiększania efektywności. Najważniejsze przypadki użycia, krytyczne z punktu widzenia realizacji strategii, koncentrują się m.in. na planowaniu i optymalizacji produkcji, modelowaniu ryzyk w łańcuchach dostaw oraz wyborze lokalizacji, gdzie AI bezpośrednio wspiera szybsze i lepiej ugruntowane decyzje przemysłowe.

Jednocześnie niedobór kompetencji pozostaje istotną barierą dla skalowania reindustrializacji – zwłaszcza w obszarach zaawansowanej inżynierii produkcji, automatyzacji, AI i technologii cyfrowych. Wzmacnia to potrzebę ścisłego powiązania wdrażania technologii z transformacją kompetencji pracowników.

Metodologia raportu

Od 2 stycznia do 3 lutego 2026 r. Capgemini Research Institute przeprowadził badanie wśród 1 208 kadry menedżerskiej zatrudnionej w organizacjach o rocznych przychodach powyżej 1 mld USD (lub 500 mln USD w przypadku sektora obronnego) w USA, Wielkiej Brytanii oraz Europie kontynentalnej (Francja, Niemcy, Włochy, Niderlandy, kraje nordyckie i Hiszpania). Respondenci reprezentowali 13 kluczowych branż i zajmowali stanowiska dyrektorskie w obszarach biznesu, technologii oraz produkcji. Badanie ankietowe uzupełniono wywiadami z menedżerami/menedżerkami i ekspertami/ekspertkami ds. łańcuchów dostaw i produkcji w dużych organizacjach globalnych.

Wyniki zostały zweryfikowane na podstawie szeroko zakrojonych badań wtórnych, z uwzględnieniem informacji dostępnych do 26 marca 2026 r.; późniejsze zmiany mogły nie zostać odzwierciedlone.

Definicje kluczowych pojęć użytych w raporcie:

• Friendshoring – przenoszenie części produkcji, bazy dostawców lub usług do krajów będących sojusznikami geopolitycznymi lub handlowymi kraju macierzystego organizacji.
• Nearshoring – przenoszenie części produkcji, bazy dostawców lub usług do kraju sąsiadującego lub położonego w bliskiej odległości.
• Reshoring – przenoszenie części produkcji, bazy dostawców lub usług z powrotem do kraju macierzystego

About Capgemini

Capgemini is an AI-powered global business and technology transformation partner, delivering tangible business value. We imagine the future of organizations and make it real with AI, technology and people. With our strong heritage of nearly 60 years, we are a responsible and diverse group of over 420,000 team members in more than 50 countries. We deliver end-to-end services and solutions with our deep industry expertise and strong partner ecosystem, leveraging our capabilities across strategy, technology, design, engineering and business operations. The Group reported 2025 global revenues of €22.5 billion.

Make it real | www.capgemini.com/pl-pl/

About the Capgemini Research Institute

The Capgemini Research Institute is Capgemini’s in-house think-tank on all things digital. The Institute publishes research on the impact of digital technologies on large traditional businesses. The team draws on the worldwide network of Capgemini experts and works closely with academic and technology partners. The Institute has dedicated research centers in India, Singapore, the United Kingdom and the United States. It was ranked #1 in the world for the quality of its research by independent analysts for six consecutive times – an industry first.

Odwiedź nas na https://www.capgemini.com/researchinstitute/

---

[1] Reindustrializacja w rozumieniu raportu: rekonfiguracja globalnych łańcuchów dostaw i mocy produkcyjnych, często z celem ich zbliżenia do rynków krajowych.

[2] Globalne badanie zostało przeprowadzone w styczniu i lutym 2026 r.; wyniki zweryfikowano na podstawie badań wtórnych z wykorzystaniem danych dostępnych do 26 marca 2026 r.; późniejsze zmiany mogły nie zostać uwzględnione.