Digitale transformatie heeft nieuwe afhankelijkheden gecreëerd op het gebied van cloud, software, infrastructuur, data en AI. Naarmate geopolitieke spanningen toenemen, regelgeving zich uitbreidt en cyberdreigingen intensiveren, worden organisaties steeds meer blootgesteld aan risico’s die buiten hun directe controle liggen.

Als gevolg daarvan verschuift digitale soevereiniteit van een beleidsonderwerp naar een bedrijfsprioriteit. Organisaties streven ernaar hun veerkracht te versterken, de controle over kritieke assets te behouden en afhankelijkheden te beheren zonder innovatie of concurrentievermogen in gevaar te brengen.

Dit rapport is gebaseerd op een wereldwijd onderzoek onder 1.300 bestuurders en interviews met leiders uit het bedrijfsleven, de technologiesector en de beleidswereld. Het onderzoekt hoe organisaties digitale soevereiniteit benaderen in een snel veranderende omgeving.

De bepalende verschuivingen binnen digitale soevereiniteit

Digitale soevereiniteit is een onderwerp geworden voor de bestuurskamer
Drieënnegentig procent van de organisaties heeft digitale soevereiniteit op bestuursniveau besproken, terwijl de helft een Chief Sovereignty Officer heeft aangesteld of overweegt deze functie in te voeren.

Strategische autonomie is belangrijker dan volledige onafhankelijkheid
De meeste organisaties erkennen dat volledige controle over de gehele technologiestack noch realistisch noch wenselijk is. In plaats daarvan richten zij zich op het beheersen van afhankelijkheden, terwijl zij flexibiliteit en controle over kritieke assets behouden.

De afhankelijkheid van externe technologieaanbieders blijft groot
De afhankelijkheid van wereldwijde leveranciers op het gebied van cloud, software, hardware en connectiviteit blijft organisaties blootstellen aan concentratierisico’s, beperkte zichtbaarheid en langdurige overstaptrajecten.

Organisaties kiezen voor een pragmatische benadering
Volgens 59% van de organisaties is volledige digitale soevereiniteit niet haalbaar. Veel organisaties streven daarom naar hybride modellen die gebaseerd zijn op federatieve controle en beheerde onderlinge afhankelijkheid om kritieke activiteiten te beschermen en tegelijkertijd toegang tot innovatie te behouden.

Digitale soevereiniteit vereist een evenwicht tussen veerkracht en concurrentievermogen
Iets meer dan de helft van de organisaties (54%) is van mening dat zij digitale soevereiniteit kunnen versterken zonder concurrentievermogen op te offeren. Dit onderstreept de behoefte aan praktische, op risico gebaseerde strategieën.

Vijf acties voor bedrijfs- en technologieleiders

Organisaties zouden het volgende moeten doen:

  • Digitale soevereiniteit verheffen tot een prioriteit op bestuursniveau.
  • De blootstelling van kritieke activiteiten en afhankelijkheden in kaart brengen.
  • Interventies prioriteren op basis van bedrijfsimpact en risico.
  • Veerkracht en controle integreren in operationele modellen en governance.
  • Innovatie stimuleren door middel van beheerde onderlinge afhankelijkheid.

Dit rapport is essentieel voor CIO’s, CTO’s, CDO’s, Chief Data Officers, Chief Security Officers en bestuurders die verantwoordelijk zijn voor risico, compliance en digitale strategie. Het biedt praktische inzichten in het vinden van de juiste balans tussen controle, veerkracht en innovatie binnen een steeds complexer digitaal ecosysteem.