Ik liet alles achter om te werken met de beste engineers

Voelt iets goed, dan denkt Lucía maar één ding: let’s go. Die mentaliteit bracht haar van Málaga naar Nederland en van haar fascinatie voor Formule 1 naar haar werk als Mechanical & Physical Engineer bij Capgemini. De nieuwste mijlpaal in haar leven? Het winnen van de Rising Talent Award, de interne Capgemini-prijs voor aanstormend talent.

Lucía groeide op in Málaga met zon, zee en Formule 1. “Toen ik een jaar of vier was, kroop ik in het weekend altijd naast mijn vader op de bank om samen naar de races te kijken. Mijn vader keek vooral naar wie het snelst was, maar ik wilde juist begrijpen wat er achter de schermen gebeurde.” Terwijl de auto’s over het circuit raasden, keek Lucía naar de engineers in de paddock, de instructies die werden gegeven en de technische toelichting op onderdelen en systemen. Dat was het begin van haar fascinatie voor techniek.

Iedere kans grijpen 

Lang nadenken over wat ze wilde studeren, hoefde Lucía dan ook niet. Ze koos voor de studie Mechanical Engineering. “Toen ik afstudeerde, besefte ik dat Spanje op dat moment niet de plek was om mijn droom waar te maken. Ik wilde leren van de beste engineers en werken met de nieuwste technologie. Dat kon daar niet.” Gelukkig diende zich een mooie mogelijkheid aan: via Capgemini kon ze aan de slag bij een bedrijf in de automotivewereld. “Ik twijfelde geen moment en dacht meteen: deze kans móet ik grijpen. Binnen een maand verhuisde ik naar Nederland.”  Voor de Spaanse engineer was haar eerste baan in Nederland een droom die uitkwam. “Uren achter de computer wisselde ik af met tests op locatie. Ik zat vaak op de bijrijdersstoel om live data te analyseren. Een perfecte combinatie van praktijk en engineering.” Toen het bedrijf na een jaar failliet ging, kwam dat dan ook hard aan. Toch bleef ze niet lang in de teleurstelling hangen. “Ik dacht al snel: let’s go, door naar het volgende.” Juist in die periode ontdekte Lucía dat ze meer aankon dan ze dacht.

“Techniek krijgt pas echt betekenis als het mensen helpt.”

Vastbijten en opvallen

Waar de ene deur sloot, ging voor Lucía een nieuwe open. “Ik kwam terecht bij een bedrijf in de semiconductor-industrie. Toen ik die complexe machines zag, dacht ik meteen: ik wil weten hoe dit werkt.” Niet veel later mocht ze zich vastbijten in een groot en technisch uitdagend project: een koelingsmodule. “Ik werkte er twee jaar keihard aan. Mijn collega’s grapten zelfs dat ze net zo goed een bed voor mij op kantoor neer konden zetten.”

Lucía’s inzet bleef niet onopgemerkt. Haar lead engineer nomineerde haar voor de Rising Talent Award omdat ze meerdere grote en vernieuwende projecten succesvol leidde. “Ik was heel blij met de nominatie en voelde me echt gezien. Tegelijkertijd vond ik het ook ontzettend spannend, omdat ik wist dat ik mijn verhaal moest pitchen. En praten voor een groot publiek ligt ver buiten mijn comfortzone.” Maar ook nu deed Lucía wat ze vaker doet als iets voor haar nieuw is: ze ging er vol voor.

Pitch met zenuwen

Voor haar pitch nam Lucía twee voorwerpen mee: een Lego-auto en een snoepje. Samen vertelden ze haar verhaal. De auto stond voor haar eerste baan in Nederland, het snoepje voor een moment dat haar nog altijd raakt.

“Op een dag stond er ineens een vrouw uit Amerika aan mijn bureau. Ze wilde me persoonlijk bedanken, omdat de oplossing die wij hadden ontwikkeld beter werkte dan verwacht en grote problemen oploste in een ander onderdeel van de machine waarvoor zij verantwoordelijk was. Om dat te vieren, gaf ze mij Amerikaanse snoepjes. Dat vond ik zo’n mooi gebaar dat ik één van die snoepjes heb bewaard. Sindsdien zit het standaard in mijn rugzak. Het is een tastbare herinnering aan iets wat je in dit werk niet altijd meteen ziet: dat techniek pas echt betekenis krijgt als het mensen helpt.”

Dat ze de Rising Talent Award won, had Lucía niet verwacht. Juist daarom betekent de prijs veel voor haar. Het voelt als erkenning voor haar werk én geeft haar met een ontwikkelbudget van 10.000 euro de ruimte om verder te groeien. “Ik ben geneigd snel door te gaan naar het volgende. Door deze prijs besefte ik pas echt dat mijn werk ertoe doet en dat ik daar best vaker bij stil mag staan.” Met dat budget wil ze zich onder meer verder verdiepen in 3D-printen en fluid dynamics. “Dat is een richting waar ik in de toekomst graag meer mee wil doen.”

“Ik twijfelde geen moment en dacht meteen: deze kans móet ik grijpen.”

Blijven groeien

Voorlopig zit Lucía nog goed op haar plek in Nederland. Ze wil zich verder blijven ontwikkelen en op termijn doorgroeien naar een inhoudelijk leidende rol. Málaga blijft ondertussen trekken. Niet alleen door de zon en de zee, maar vooral door de mensen en het spontane leven.

Toch voelt ze nog geen haast om terug te gaan, zeker omdat ze ook vanuit Málaga mag werken. “Als het meisje dat vroeger met haar vader Formule 1 keek me nu zou zien, zou ze trots zijn. Ik ben terechtgekomen in een wereld waar ik toen alleen nog maar nieuwsgierig naar was en waarin ik nu nog veel kan leren.”

“Als het meisje dat vroeger met haar vader Formule 1 keek me nu zou zien, zou ze trots zijn.”