De befaamde ‘Snowden-files’ hebben veel interessante feiten en samenwerkingsverbanden aan het licht gebracht. De meningen over Snowden lopen  nogal uiteen in de media : de één vindt Snowden een held en de ander een vijand. Met verwondering heb ik kennis genomen op welke schaal de Amerikaanse overheid gegevens  heeft verzameld. Gegevens die misschien nu niet relevant zijn, maar voor een retrospectieve analyse onontbeerlijk zijn. Want hoe kan anders gereconstrueerd worden  wie waar verantwoordelijk voor was? Maar dat is nog altijd niet het voorkomen van de misère, maar achteraf genezen.

Waar ik me echt over heb verbaasd is de hack door GCHQ (Government Communications Headquarters) bij Belgacom en het controleren van boekingen bij luxehotels. Misschien naïef maar dit had ik niet verwacht. Dat deze gegevens via legale routes verkregen konden worden was mij bekend. Maar op deze manier? Zijn mijn gegevens dan nog wel veilig bij een telecomprovider of bij een hotel? KPN gaf aan dat zij geen sporen hebben kunnen vinden van een dergelijke hack. Maar dat zegt niet zoveel aangezien Belgacom dit ook lange tijd niet had opgemerkt.

Wat is nu de toekomst van mijn privacy nu zoveel bedrijven allerlei gegevens van mij bezitten? Nu heb ik binnen de privacy wetgeving wel het recht om bij iedere organisatie te vragen welke gegevens zij van mij hebben. Als ik dat weet dan wil ik echter ook het recht om deze te laten verwijderen. Nu zijn bedrijven al verplicht om mijn privacy te waarborgen en mijn gegevens – als deze niet meer nodig zijn of de bewaartermijn verlopen is – te verwijderen. Dit kan door de gegevens af te schermen of te archiveren. Maar waar moet ik precies beginnen? Er wordt geschat dat onze gegevens bij 250 – 500 bedrijven zijn opgeslagen. Nu maar hopen dat ze inderdaad conform alle wet- en regelgeving worden verwijderd.

Wetende dat zoveel bedrijven iets van mij weten en ze weten allemaal net iets anders, dan kan een NSA of een GCHQ toch wel een compleet plaatje van mijn leven maken. Wat gebeurt hier dan weer meer? Dat brengt mij terug op de vraag: wat is de toekomst van mijn privacy? Zoals zo vaak, een betere privacy begint bij jezelf.  Wil ik echt mijn gegevens aan een supermarkt afstaan voor wat korting terwijl anderen dat niet doen? Wil ik echt mijn hele leven delen op social media? Doe ik echt mij aan deze win-een-gratis-televisie wedstrijd bij een elektronica zaak? Dan toch maar die voorbeeldbrief van het CBP invullen. Volgens mij is er voorlopig nog wel toekomst voor de privacy maar moeten we er meer waarde aan hechten.