Uit onderzoek uitgevoerd in het kader van TRIZ (The theory of solving inventive problems) blijkt dat 99,7% van “innovatieve” oplossingen voortkomen uit al bekende oplossingsprincipes. Vooral Aziatische bedrijven beheersen TRIZ tot in de finesses en veroveren de wereld met nieuwe producten. Deze producten ontstaan via het slim toepassen en verbeteren van iets wat eerder al bedacht is. Kan de Nederlandse veiligheidssector ook zijn voordeel doen met deze slimme truc?

Het Ministerie van Veiligheid en Justitie heeft de ‘Staat van de Rampenbestrijding 2013’ gepubliceerd. Hierin komt de zorg vanuit de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid naar voren of er wel voldoende geoefend wordt. Het belang van Opleiden, Trainen, Oefenen (OTO) voor het effectief handelen tijdens een incident staat buiten kijf. Iedere veiligheidsregio heeft dit dan ook ingebed als “core business” in het bedrijfsproces “Preparatie”.

In het licht van krimpende budgetten staat het kwalitatief en voldoende blijft OTO voor menige organisatie onder druk. De kosten en inspanningen van een praktijkoefening op enige schaal zijn niet gering en het plannen van de oefening, zeker met veel participerende organisaties binnen of buiten de regio, is een terugkerende uitdaging. Veel organisaties zoeken al geruime tijd naar invullingen van OTO tegen minder inspanning en tegen lagere kosten.

De brandweerkolom lijkt hierin haar weg te hebben gevonden. Zo is ervaring opgedaan met bijvoorbeeld het bestrijden van een brand in een gesimuleerde omgeving voor de brandweer al een vertrouwde manier van doen. Hetzelfde geldt voor Defensie, die voorop loopt om computersimulatie een plek te geven in het voorbereiden van een missie of het trainen van een piloot of de bestuurder van een tank. De politie kijkt onder de noemer van “een leven lang leren” naar spelvormen die hierbij kunnen helpen. Deze vorm van spelenderwijs en virtueel oefenen staat bekend als Serious Gaming (of Professional Gaming). Serious Gaming ten bate van incidentbestrijding valt niet meer onder de noemer innovatief, dit is al enige jaren praktijk voor menig veiligheidsregio of korps.

Waar liggen dan nog wel kansen en mogelijkheden om het OTO op niveau te houden tegen lagere kosten en inspanning?  Kansrijk lijkt om de bewezen praktijk en de technologie uit de game industrie aan te wenden voor een ander ketenproces: de crisisbeheersing.

De veiligheidsregio’s, korpsen maar ook tientallen andere organisaties (ministeries, waterschappen, Prorail, RIVM, Schiphol, Shell, etc.) vormen idealiter een naadloos samenwerkend netwerk ter beheersing van een crisis op nationale of internationale bodem. De budgetten en inspanningen achter grootschalige oefeningen zoals Waterproef en Voyager zijn van dermate omvang, dat een alternatieve vorm voor OTO welkom is.  Oefenen op het delen van informatie tussen alle betrokken partijen in een spelzetting, zodat iedereen altijd een actueel en volledig beeld heeft, kan net zo effectief zijn. Dit ter verbetering van een netcentrische werkwijze.

Dergelijke Serious Games zouden niet zozeer de brand, de explosie of de bestrijding moeten simuleren maar, met een geheel andere opzet, het bestuurlijke spel van het wel of niet hebben en delen van de juiste informatie. Dit voor iedere speler in wisselende teamsamenstellingen en vanaf de eigen werkplek.

Eigenlijk dus slim kopiëren van iets wat al bedacht is maar dan voor een ander toepassingsgebied. In de komende blogs zal ik verkennen of deze slimme truc vaker toepasbaar is voor de partijen met een rol in de nationale veiligheid.