Off-shoring en distributed teams zijn hot in deze tijden: de tarieven staan onder druk en de vraag naar kwaliteit en snelle levering wordt groter. Distributed teams bieden de oplossing: één deel van het team zit bij de klant, het andere deel zit off-shore, meestal in een land waar de tarieven lager liggen en waar schalen in resources makkelijk is. Maar is het ook echt praktisch?

Distributed teams

Massawerk
Wat ik geregeld zie bij klanten die distributed teams inzetten voor projecten is dat de ‘denkers’ bij de klant werken en de ‘doeners’ offshore zitten. Wat als gevolg heeft dat de denkers oplossingen voor problemen bedenken en die oplossingen door de doeners laten bouwen. In eerste opzicht lijkt dit model ideaal: je hebt een paar architecten nodig die een constante stroom aan opdrachten genereert voor het team offshore. Die kosten immers een stuk minder dan die dure architecten.

Houding
Het gevaar schuilt in het feit dat de offshore teams gestimuleerd worden om zo min mogelijk zelf na te denken; de beslissingen worden hen namelijk uit handen genomen. Wat mij opvalt bij verschillende distributed teams is dat dit een erg passieve houding oplevert bij de mensen; problemen worden teruggekaatst en er wordt niet meer gedaan dan dat er gevraagd wordt. Uiteindelijk levert dit alsnog meer werk op voor de architecten, omdat er constant om feedback gevraagd wordt vanuit het offshore team.

Conclusie
Het is tijd voor een mentaliteitsverandering! Daag offshore teams uit een proactieve houding te nemen en geef ze daar ook de kans voor: geef ze een probleemstelling, betrek ze bij het ontwerpproces en daag ze uit kritisch na te denken.